செவில் நகரைச் சேர்ந்த இசிடோர் (Isidore of Seville), கி.பி. 7 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு புகழ்பெற்ற கிறிஸ்தவ அறிஞர். அவருடைய எழுத்துக்கள், கி.பி. 638-ல், ஐரோப்பியர்களுக்கு இந்தியா மற்றும் அங்கு நடைபெற்ற அப்போஸ்தலர்களான தோமா (Thomas) மற்றும் பர்த்தலமேயு (Bartholomew) ஆகியோரின் பயணங்கள் பற்றிய விவரங்களை தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.
இந்த வரலாற்றுச் சாட்சியம் மிகவும் முக்கியமானது. ஏனென்றால், இந்தியாவில் உள்ள கிறிஸ்தவம் பிற்கால ஐரோப்பியர்களால் அல்ல, மாறாக வேதாகம அதிகாரத்தோடும், அப்போஸ்தலர்களின் நேரடிக் கட்டளையின் மூலமும் உருவானது என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. கர்த்தராகிய இயேசு, “நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி... நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள்” (மத்தேயு 28:19-20) என்று கொடுத்த மாபெரும் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்ததன் விளைவாகவே நற்செய்தி இந்தியாவை வந்தடைந்தது.
ஐரோப்பிய வரலாற்றுப் பதிவுகள் அப்போஸ்தலரின் இந்தியப் பயணத்தை உறுதிசெய்கின்றன
செவில்லின் இசிடோர் (Isidore of Seville) எழுதிய குறிப்புகள், இந்தியாவுக்கான அப்போஸ்தலர்களின் பயணம் நடைபெற்றது என்பதற்கான ஒரு சுயாதீனமான வரலாற்று ஆதாரமாக அமைகின்றன. 7 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு மாபெரும் அறிஞராக இருந்த இசிடோருக்கு, ஆரம்பகால கிறிஸ்தவத்தின் பரவலைப் புரிந்துகொள்ளத் தேவையான பல வரலாற்று ஆதாரங்களும், புவியியல் அறிவும் கிடைத்திருந்தது. பழங்கால இந்தியாவில் கிறிஸ்தவர்கள் இருந்தார்கள் என்பது ஒரு கதை அல்ல, அது ஐரோப்பாவிலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்று உண்மை என்பதை இது காட்டுகிறது.
அவருடைய காலத்தில் வாழ்ந்த படித்த கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில், இந்தியாவில் அப்போஸ்தலர்கள் ஊழியம் செய்தார்கள் என்ற பாரம்பரியம் ஆழமாக வேரூன்றி, பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தது என்பதை அவருடைய எழுத்துக்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
அப்போஸ்தலர் தோமா: கிறிஸ்துவின் சீடர் இந்திய மண்ணில்
இயேசு கிறிஸ்துவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பன்னிரண்டு சீடர்களில் ஒருவரான அப்போஸ்தலர் தோமா (Thomas), இந்தியாவிற்கு நற்செய்தியைக் கொண்டு வந்ததில் முக்கிய நபராக விளங்குகிறார். உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவைக் கண்டவுடன், “என் ஆண்டவரே! என் தேவனே!” (யோவான் 20:28) என்று அறிக்கையிட்ட அதே அப்போஸ்தலர், அந்த உயிர்த்தெழுதலின் செய்தியைத் தொலைதூர இந்தியக் கடற்கரைகளுக்குச் சுமந்து சென்றார்.
இசிடோரின் வரலாற்றுப் பதிவு பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறது: "இந்த தோமா, பார்த்தியர்களுக்கும், மேதியர்களுக்கும், பெர்சியர்களுக்கும்... மற்றும் கிழக்குப் பகுதி இந்தியர்களுக்கும் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தார்." அவருடைய பணி, "சகல ஜாதிகளையும்" சென்றடைய வேண்டும் என்ற கிறிஸ்துவின் கட்டளையை அப்போஸ்தலர்கள் எவ்வளவு முழுமையாக நிறைவேற்றினார்கள் என்பதற்கு இது ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ புவியியல் சான்றுகள்
இசிடோர் (Isidore) தனது எழுத்துக்களில், "இந்தியா அதன் பெயரை சிந்து (Indus) நதியிலிருந்து பெறுகிறது... வடக்கே காகசஸ் (Caucasus) மலை வரை நீண்டுள்ளது" என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும், "யானைகள் நிறைந்த தப்ரபேன் (Taprobane) தீவு" மற்றும் "தங்கமும் வெள்ளியும் நிறைந்த கிரைஸ் (Chryse) மற்றும் அர்கிரா (Argyra) தீவுகள்" போன்ற இடங்களையும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். இந்த அவருடைய எழுத்துக்கள் உண்மையான இந்தியாவைப் பற்றிய புவியியல் அறிவின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது என்பதைக் காட்டுகின்றன.
இந்தியாவில் இரத்தச் சாட்சியான மரணம்
அப்போஸ்தலர் தோமா (Thomas) இந்தியாவில் கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்காகத் தனது உயிரையே தியாகம் செய்தார். வரலாற்றுப் பதிவு இவ்வாறு கூறுகிறது: "...தனது போதனையை உறுதிசெய்து, இந்தியாவின் நகரமான கலாமினாவில் (Calamina) ஒரு ஈட்டியால் குத்தப்பட்டு இறந்தார், அங்கே மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்." இந்த இரத்தச் சாட்சிய மரணம், நற்செய்தி செய்திக்காக ஒருவர் கொடுக்கக்கூடிய மிக உயர்ந்த அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகிறது.
அப்போஸ்தலர் பர்த்தலமேயு – சித்திரவதையிலும் சிதையாத விசுவாசம்
இசிடோரின் பதிவுகள் தோமாவைப் பற்றி மட்டுமல்ல, அப்போஸ்தலர் பர்த்தலமேயுவின் (Bartholomew) இந்தியப் பயணம் குறித்தும் பேசுகின்றன. இது, ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அப்போஸ்தலர்கள் இந்தியப் பகுதியில் ஊழியம் செய்ததற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகளை வலுப்படுத்துகிறது.
பர்த்தலமேயு பெயர் அராமிக் மொழியில் "பர்-தொல்மாய்" என்பதில் இருந்து வந்தது - அதாவது "தொல்மாயின் மகன்". வேதாகமத்தில் இயேசுவின் பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவராக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறார்
பர்த்தலமேயுவின் பங்களிப்பு மிகவும் தனித்துவமானது. அவர், "இந்தியர்களிடையே மத்தேயுவின் நற்செய்தியை அவர்களுடைய சொந்த மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்" என்று இசிடோர் பதிவு செய்துள்ளார். மக்களுக்கு அவர்களின் சொந்த மொழியில் வேதாகமத்தைக் கொடுப்பது என்பது, நற்செய்தி அந்த மக்களின் கலாச்சாரத்தில் ஆழமாக வேரூன்றச் செய்யப்படும் ஒரு மகத்தான செயலாகும். இது, பர்த்தலமேயுவின் ஊழியத்தின் ஆழத்தையும், மக்கள் மீது அவர் கொண்டிருந்த அக்கறையையும் காட்டுகிறது.
பாரம்பரியமாக, பர்த்தலமேயு எத்தியோப்பியா, மெசொப்பொத்தேமியா, பார்த்தியா (இன்றைய ஈரான்), லிக்காவோனியா (இன்றைய துருக்கி), மற்றும் அர்மீனியாவில் மிஷனரியாக பணியாற்றினார். ஹெல்லெனிக் பாரம்பரியத்தின்படி, பர்த்தலமேயு அர்மீனியாவில் உள்ள அல்பானோபோலிஸ்(Albanopolis)ல் கொல்லப்பட்டார், அங்கு அவர் உள்ளூர் அரசன் பொலிமியஸ்க்கு(Polymius) கிறிஸ்துவின் அன்பை எடுத்துரைத்தார். அவரும் கிறிஸ்துவை சொந்த ரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டதற்காக பர்த்தலமேயு மரண தண்டனை பெற்றார்.
அவருடைய முடிவும் இரத்த சாட்சி மரணமாகத்தான் இருந்தது. வரலாற்றுப் பதிவு இவ்வாறு கூறுகிறது: "இறுதியாக, மேஜர் ஆர்மீனியாவில் (Major Armenia) உள்ள அல்பானோ (Albano) என்ற நகரத்தில் கொடூரமான மற்றும் காட்டுமிராண்டித்தனமான மக்களால் தோலுரிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்; அங்கே அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்." கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்காகத் தன் உயிரையே விலையாகக் கொடுத்த மற்றொரு அப்போஸ்தலராக பர்த்தலமேயு விளங்குகிறார்.
செவில் நகரைச் சேர்ந்த இசிடோரின் (Isidore of Seville) வரலாற்றுச் சாட்சியம், இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம் அப்போஸ்தல அதிகாரத்திலும், வேதாகமக் கட்டளையிலும் அதன் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது என்பதற்கு மறுக்க முடியாத ஆதாரங்களை வழங்குகிறது. அப்போஸ்தலர்களான தோமா மற்றும் பர்த்தலமேயு ஆகியோர், நற்செய்தியை ஒரு பிற்கால வளர்ச்சியாக அல்ல, மாறாக மாபெரும் கட்டளையின் நேரடி நிறைவேற்றமாக இந்தியாவிற்குக் கொண்டு வந்தனர்.
தோமாவின் பிரசங்கமும், பர்த்தலமேயுவின் மொழிபெயர்ப்புப் பணியும், இருவரின் இரத்த சாட்சி மரணங்களும், இந்த ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ பிரசன்னத்தின் தீவிரத்தையும், அர்ப்பணிப்பையும் காட்டுகின்றன. அப்போஸ்தலர்களும், அக்காலத்து மிஷனரிகளும் கிறிஸ்துவை பிரசங்கித்ததிலேயே நின்றுவிட்டதில்லை. அவர்கள் தங்களின் தாலந்துகளை உள்ளூர் மக்களின் நலனுக்காக அர்ப்பணித்தனர் உதாரணமாக மொழிப்பெயர்ப்பு, கல்வி கற்றுக்கொடுத்தல், மருத்துவ உதவி, ஆலயங்களைக் கட்டுதல், கல்வி நிறுவனங்களை ஏற்ப்படுத்துதல் மற்றும் பல…..இவர்கள் செய்த செயல்கள் நம்மை கிறிஸ்துவுக்குள் அழைத்து வந்தன மட்டுமல்ல இன்றுவரை சமூக வளர்ச்சிக்கும், மக்கள் நலனுக்கும் ஓர் அடித்தளமாக விளங்குகின்றன
கிறிஸ்தவர்களாகிய நமக்கு, இந்த வரலாற்றுச் சான்றுகள் வெறுமனே படிக்கப்படுவதற்காக மட்டுமல்ல; நம்மால் இன்று கிறிஸ்துவிற்காக எவ்வளவு ஓட முடிகிறது என்பதையும் ஒரு நிமிடம் சிந்தித்து பார்க்கும் அழைப்பாகவும் இவை அமைகின்றன. இரத்த சாட்சியாக மரிக்கிறதென்று சொல்வது எளிதல்ல. தங்கள் வலியையும் அச்சத்தையும் முழுமையாக உணர்ந்திருந்தும், அவர்கள் தங்களைத் தவிர்க்காமல், கர்த்தருக்காக அர்ப்பணித்து, இந்த நிலத்தில் கிறிஸ்துவை விதைத்தார்கள். கிறிஸ்துவிற்க்காக வைராக்கியம் கொள்வோம்!
மரணம் நேரிடுகிறதாயிருந்தாலும் அதற்குத் தப்பும்படி தங்கள் ஜீவனையும் பாராமல், ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினாலும் தங்கள் சாட்சியின் வசனத்தினாலும் அவனை ஜெயித்தார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:11
தேவனுக்கே எல்லா மகிமையும் உண்டாவதாக!!!
தொடர்ந்து பயணிப்போம்....
படைத்தவரின் பாதையில்,
திருமதி. ரெமினா சுஜித்
குறிப்புகள்:
Isidore of Seville, Etymol. Liber., 14.3.15
Patrologia Latina, 82.497 (Referenced in A.C. Perumalil, The Apostles in India, p. 44)
Patrologia Latina, 82.498 (Referenced in A.C. Perumalil, The Apostles in India, p. 44)
De Ortu et Obitu Patrum, 74.132, Patrologia Latina, 83.152 (Referenced in A.C. Perumalil, The Apostles in India, p. 63)