சுமார் 1322-ஆம் ஆண்டில், பிரான்சிஸ்கன் துறவியான போர்டெனோனின் ஒடோரிக் (Odoric of Pordenone) இந்தியாவின் மலபார் கடற்கரையில் கால் பதித்தபோது, அவர் நற்செய்தி அறிவிக்கப்படாத ஒரு ஆவிக்குரிய வறண்ட நிலத்தில் அடியெடுத்து வைக்கவில்லை. மாறாக, பன்னிரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக செழித்து வளர்ந்திருந்த ஒரு துடிப்பான கிறிஸ்தவரகளையே அவர் கண்டார். ஒடோரிக்கின் பயணக்குறிப்பான ரெலாஷியோ (Relatio), கிறிஸ்தவத்தின் மிக முக்கியமான, ஆனால் அதிகம் கவனிக்கப்படாத அத்தியாயங்களில் ஒன்றான இடைக்கால இந்திய கிறிஸ்தவத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் செழிப்பு குறித்த விலைமதிப்பற்ற தகவல்களை நமக்கு வழங்குகிறது.
அப்போஸ்தல அடித்தளம்
ஒடோரிக் கண்ட கிறிஸ்தவ சமூகங்கள், கிறிஸ்தவ உலகின் திருச்சபைகளுக்கு நிகரான ஒரு அப்போஸ்தல பாரம்பரியத்தைக் கொண்டிருந்தன. வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் அசைக்க முடியாத உள்ளூர் பாரம்பரியத்தின்படி, அப்போஸ்தலரான தோமா மலபார் பகுதியில் கிறிஸ்தவத்தை நிறுவினார். பரபரப்பான முசிறி (Muziris) துறைமுகத்தில் வந்திறங்கிய அவர், இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கொடுத்த, “பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்” (அப்போஸ்தலர் 1:8) என்ற வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினார்.
தோமாவின் ஊழியம், நம்பூதிரி பிராமணர்கள் மத்தியில் பலரை மனமாற்றி, அப்பகுதியில் ஏழரைத் திருச்சபைகளை நிறுவ வழிவகுத்தது.. இந்த ஆரம்பகால விசுவாசிகள், “நீங்களோ, தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சந்ததியாயும், ராஜரீகமான ஆசாரியக்கூட்டமாயும், பரிசுத்த ஜாதியாயும், அவருக்குச் சொந்தமான ஜனமாயும் இருக்கிறீர்கள்” (1 பேதுரு 2:9) என்ற வேத வார்த்தைக்கு வாழும் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தனர். ஒடோரிக் வருவதற்கு முன்பே, பதின்மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக தங்கள் தனித்துவமான கிறிஸ்தவ அடையாளத்தை, அப்போஸ்தல பாரம்பரியத்திற்கு உண்மையாக இருந்து, பாதுகாத்து வந்தனர்.
திருச்சபை வரலாற்றின் தந்தையாகக் கருதப்படும் யூசிபியஸ் (Eusebius), கி.பி. 190-ஆம் ஆண்டிலேயே இந்தியாவில் கிறிஸ்தவர்கள் இருந்ததை ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். இது இந்தியத் திருச்சபையை உலகின் பழமையான கிறிஸ்தவ சபைகளில் ஒன்றாக நிலைநிறுத்துகிறது.
சிரிய தொடர்பை வலுப்படுத்துதல்:
ஒடோரிக் கண்ட இடைக்கால கிறிஸ்தவ நிலப்பரப்பை வடிவமைத்ததில், கி.பி. 345-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த கானாவின் தோமா (Thomas of Cana) என்பவரின் வருகை ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகும். இந்த நிகழ்வின்போது, மெசொப்பொத்தேமியாவிலிருந்து சுமார் 400 யூத-கிறிஸ்தவ குடும்பங்கள் மலபாருக்குக் குடிபெயர்ந்தன. இவர் ஒரு செல்வந்தரான யூத-கிறிஸ்தவ வணிகர். அப்போஸ்தலர் தோமாவின் மூலம் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டு தங்கள் விசுவாசத்தில் நின்ற மக்களை வழி நடத்த கி.பி. 345-இல், பாபிலோனியாவின் கத்தோலிக்கோஸ், எடெஸ்ஸாவின் ஆயரான யோசேப்பை, கானாவின் தோமாவின் தலைமையில் ஒரு குழுவினருடன் இந்தியாவுக்கு அனுப்பினார் இது உள்ளூர் கிறிஸ்தவர்களை, பரந்த கிழக்கு சிரிய கிறிஸ்தவ உலகத்துடனும், கிழக்கின் திருச்சபை பாரம்பரியத்துடனும் இணைத்தது.
அன்றைய சேர நாட்டின் ஆட்சியாளராக இருந்த சேரமான் பெருமாள் அவர்களை மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்றார். கானாவின் தோமாவின் வருகையாலும், அவரது வர்த்தகத் தொடர்புகளாலும் மகிழ்ச்சியடைந்த மன்னர், அவருக்கும் அவருடன் வந்த மக்களுக்கும், அவர்களின் சந்ததியினருக்கும் நிரந்தரமாகப் பல உரிமைகளையும் சலுகைகளையும் வழங்கி, அதை ஒரு செப்புப் பட்டயத்தில் பதிவு செய்து கொடுத்தார். போர்த்துகீசிய வரலாற்றாசிரியர் டியோகோ டோ கூட்டோ (Diogo do Couto), இந்தச் செப்பேடுகளை கண்டதாகவும், அதன் உள்ளடக்கத்தை மொழிபெயர்த்ததாகவும் தனது நூலில் பதிவு செய்துள்ளார். இது தொலைந்திருக்கலாம் என்றும் அல்லது 16-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், வாஸ்கோ ட காமா மலபாருக்கு வந்தபோது, உள்ளூர் கிறிஸ்தவர்கள் தங்களைப் பாதுகாக்குமாறு கோரி, இந்தச் செப்பேடுகளை அவரிடம் ஒப்படைத்ததாகப் பரவலாக கூறப்படுகிறது. இன்னும் சில குறிப்புகள் க்னானாய (Knanaya Wedding Songs) கிறிஸ்தவர்களின் திருமணப் பாடல்களிலும், "மார்க்கம் களி" பாடல்களிலும் இந்த 72 சலுகைகள் பற்றிய குறிப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன
ஒருங்கிணைப்பும் பொருளாதார செழிப்பும்
ஒடோரிக் கண்ட கிறிஸ்தவரகளை பற்றிய மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று, இடைக்கால மலபார் மக்கள் அவர்கள் பெற்றிருந்த உயர்ந்த மற்றும் பொருளாதார நிலையாகும். சிரிய கிறிஸ்தவர்கள், உள்ளூர் சாதி அமைப்பில் பிராமணர்கள் மற்றும் பிற உயர் சாதியினருக்கு இணையான சலுகைகளைப் பெற்றிருந்தனர்.
அவர்களின் செழிப்பு, இலாபம் கொழித்த மிளகு வர்த்தகத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாக இருந்தது. பல கிறிஸ்தவர்கள் துறைமுக வருவாய் அதிகாரிகளாகப் பணியாற்றி, வணிகத்தின் மூலம் கணிசமான செல்வத்தைச் சேர்த்தனர். உள்ளூர் ஆட்சியாளர்கள் அவர்களின் பொருளாதார முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, நில மானியங்களையும் கூடுதல் சலுகைகளையும் வழங்கி அவர்களைக் கௌரவித்தனர். “என்னைக் கனம்பண்ணுகிறவர்களை நான் கனம் பண்ணுவேன்” (1 சாமுவேல் 2:30) என்ற தேவனுடைய வாக்குறுதி இங்கே நிறைவேறியது.
ஆசியா முழுவதும் கிறிஸ்தவ வலைப்பின்னல்களை இணைத்தல்:
ஒடோரிக் தனது பயணக் குறிப்பில், "மினிபார்" (Minibar) என்று அவர் அழைத்த மலபார் பகுதியைப் பற்றி விவரிக்கும்போது, "மிளகு எவ்வாறு கிடைக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறியும்படி, நான் தரையிறங்கிய அந்த சாம்ராஜ்யத்தில் அது வளர்கிறது; உலகில் வேறு எங்கும் அது விளைவதில்லை" என்று கூறுகிறார். மிளகு விளையும் இந்தக் காடு, ஒரு நல்ல பதினெட்டு நாட்கள் பயண தூரத்திற்குப் பரந்து விரிந்துள்ளது என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். இந்த வர்த்தகம், கிறிஸ்தவரகளை தூரங்களில் உள்ள நகரங்களுடன் இணைத்தது. மிளகை மத்திய தரைக்கடல் சந்தைகளுக்குக் கொண்டு சென்ற அதே கடல் வழிகள், மலபார் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் மத்திய கிழக்கில் உள்ள அவர்களின் சக விசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளைப் பேணி வந்தன. மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் சிரியாவைச் சேர்ந்த பல கிறிஸ்தவ அரபு வர்த்தகர்கள் இந்த கடல்வழிகளில் பல நூற்றாண்டுகளாகச் செயல்பட்டு, கிறிஸ்தவ சமூகங்களிடையே பாலமாக விளங்கினர். தேவன் வணிக உறவுகளைக் கூட தமது திருச்சபையை வலுப்படுத்த பயன்படுத்துகிறார் என்பதை இது காட்டுகிறது.
சாட்சியத்தின் விலை:
ஒடோரிக்கின் பயணத்தின் ஒரு முக்கிய நோக்கம், 1321-இல் தானா (Thana) என்ற இடத்தில் கொல்லப்பட்ட நான்கு பிரான்சிஸ்கன் ஊழியர்களின் எலும்புகளை மீட்பதாகும். தாமஸ் ஆஃப் டொலெண்டினோ (Thomas of Tolentino), ஜேம்ஸ் ஆஃப் படுவா (James of Padua), பீட்டர் ஆஃப் சியன்னா (Peter of Siena), மற்றும் டெமெட்ரியஸ் (Demetrius) ஆகிய அந்தத் துறவிகள், கிறிஸ்துவுக்காக இரத்த சாட்சிகளாக மறித்தனர். அவர் விவரித்த அந்தப் பரந்த காட்டுப் பகுதியில், ஃபிளாண்ட்ரினா (Flandrina, அதாவது பந்தராணி) மற்றும் சிங்கிலின் (Cyngilin, அதாவது கொடுங்கல்லூர்) என்ற இரண்டு நகரங்கள் இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஃபிளாண்ட்ரினா நகரில் கிறிஸ்தவர்களும் யூதர்களும் வசிப்பதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், அந்த இரண்டு நகரங்களுக்குமிடையே எப்போதும் ஒரு உள்நாட்டுப் போர் நடக்கிறது, ஆனால் அதன் விளைவு எப்போதும் கிறிஸ்தவர்களே அவர்களைத் தோற்கடித்து யூதர்களை வெல்வதாக இருக்கிறது என்றும் கூறுகிறார். மலபாரிலிருந்து, மைலாப்பூர் (Mobar) என்று அழைக்கப்பட்ட மற்றொரு ராஜ்ஜியத்திற்குச் செல்ல பத்து நாட்கள் பயணமானது மற்றும் இந்த மோபார் பகுதியில்தான் (சோழமண்டலக் கடற்கரை) கர்த்தரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அப்போஸ்தலரான தோமாவின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்று பதிவுசெய்துள்ளார்.
ஆனால், அங்கே அவர் கண்ட உள்ளூர் கிறிஸ்தவர்கள் பற்றி குறிப்பு, அவரது திருச்சபை விக்கிரகங்களால் நிரம்பியுள்ளது, அதற்கு அருகில் நெஸ்டோரியர்களின் சுமார் பதினைந்து வீடுகள் உள்ளன; அவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்லப்பட்டாலும், கிறிஸ்துவை விட்டு விலகி சோரம்போயிருந்தார்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்கத் துறவியாக, கிழக்கின் திருச்சபையினரை அவர் விமர்சித்தது, அக்கால இறையியல் பிளவுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது. இருப்பினும், அவர்கள் கைது செய்யப்படுவதற்கு முன்பு, உள்ளூர் நெஸ்டோரியன் கிறிஸ்தவர்களால் வரவேற்கப்பட்டனர் என்பது, கிறிஸ்தவர்களிடையே இருந்த ஆதரவு வலைப்பின்னல்களைக் காட்டுகிறது.
போர்டெனோனின் ஒடோரிக்கின் இந்தியப் பயணம், ஆசியாவில் கிறிஸ்தவத்தின் பரவல் குறித்த நமது வழக்கமான பார்வைகளை மாற்றியமைக்கிறது. அவர் நற்செய்தி அறிவிக்கப்படாத ஒரு நிலத்தைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை; மாறாக, பழங்கால அப்போஸ்தல வேர்கள், சிக்கலான சமூக கட்டமைப்புகள் மற்றும் விரிவான சர்வதேச வலைப்பின்னல்களைக் கொண்ட ஒரு கிறிஸ்தவர்கள் கண்டார். மலபாரின் இந்த சிரிய கிறிஸ்தவர்கள், "உலகத்தில் இருந்தும் உலகத்திற்குரியவர்கள் அல்ல" என்ற வேதக் கருத்தை வாழ்ந்து காட்டினர். ஒடோரிக்கின் சாட்சியத்தின் மூலம், இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம் கிறிஸ்துவின் நம்பிக்கையுடனும், செழிப்புடனும், உள்ளூர் மண்ணில் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்த ஒரு தருணத்தைப் பார்க்கிறோம். இது எல்லா கலாச்சாரங்களிலும், நூற்றாண்டுகளிலும் நற்செய்தியின் மாற்றும் வல்லமைக்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த சான்றாகும்.
என் வாயிலிருந்து புறப்படும் வசனமும் அப்படியே இருக்கும்; அது வெறுமையாய் என்னிடத்திற்குத் திரும்பாமல், அது நான் விரும்புகிறதைச் செய்து, நான் அதை அனுப்பின காரியத்தை வாய்க்கப்பண்ணும்” (ஏசாயா 55:11).
தேவனுக்கே எல்லா மகிமையும் உண்டாவதாக!!!
தொடர்ந்து பயணிப்போம்....
படைத்தவரின் பாதையில்,
திருமதி. ரெமினா சுஜித்
குறிப்புகள்:
Odoric of Pordenone. (1324). Cathay and the way thither (Vol. 2, pp. 132 ff.; H. Yule, Trans.; H. Cordier, Ed.). London: Hakluyt Society.Couto, D. do. (1602). Décadas da Ásia [Decades of Asia]. Lisbon: Regia Officina Typografica.
Thomas of Cana. (2018, January 1). In Bharatpedia.