சாராள் டக்கரின் கடிதங்கள் - கடிதாசி பத்து

அன்புள்ள லூசி,

மதராஸ்ல (Madras) இருக்கற இந்து மற்றும் முஸ்லிம் பையன்கள் படிப்பைப் பத்தி நல்ல விஷயங்கள் சொல்ல முடியாததுக்கு வருத்தமா இருக்கு. சர்ச் ஆஃப் இங்கிலாந்து (Church of England) கிறிஸ்தவ மதத்தை கத்துக்கொடுக்க எந்த முயற்சியும் எடுக்கலை. ஆனா சமீபத்துல சர்ச் மிஷனரி சொசைட்டி (Church Missionary Society) ஒரு பெரிய திட்டத்தோட புது பள்ளி ஆரம்பிக்க முடிவு செஞ்சிருக்காங்க. குறிப்பா உயர்ந்த வகுப்பு மக்களுக்கு கல்வி கொடுக்கணும்னு திட்டமிட்டிருக்காங்க. இந்த முக்கியமான திட்டத்துக்கு எந்த தடையும் வராமல் இருக்கணும்னு ஆசைப்படறேன்.

"பிஷப் கோரி கிராமர் ஸ்கூல்" (Bishop Corrie's Grammar School) பத்தி கொஞ்சம் சொல்லணும். முன்னாடி சொன்னது மாதிரி, பிளாக் டவுன்ல (Black Town) கிழக்கிந்தியர்கள் (East Indians) நிறைய பேர் இருக்காங்க. இவங்க தனி குழுவா இருந்தாங்க. கொஞ்ச வருஷங்களுக்கு முன்னாடி வரை வெள்ளைக்காரங்க இவங்கள கவனிக்கிற விதம் ரொம்ப மோசமா இருந்துச்சு.

மிஸ்டர் ரிட்ஸ்டேல் (Mr. Ridsdale) மிஷன் சேப்பல்ல (Mission Chapel) வேலை ஆரம்பிச்சப்போ, சில நேரங்கள்ல அவருக்கு உயிருக்கே ஆபத்து இருந்துச்சு. ஆனா காலப்போக்குல தேவனுடைய வார்த்தை வேர் விட ஆரம்பிச்சுது. திருமதி ரிட்ஸ்டேல் (Mrs. Ridsdale) ஏழை குழந்தைகளுக்கு ரெண்டு சின்ன டே ஸ்கூல் (day school) ஆரம்பிச்சாங்க.

பிறகு மிஸ்டர் பிளாக்மேன் (Mr. Blackman) அவங்க நண்பர்களோட சேர்ந்து "பேரன்டல் அகாடமி" (Parental Academy) ஆரம்பிச்சாங்க. உயர் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு நல்ல கல்வி கொடுக்கணும்னுதான் ஆரம்பிச்சாங்க, ஆனா நல்ல டீச்சர் கிடைக்காததால அது நின்னு போச்சு.

ஐந்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி, பிஷப் கோரி (Bishop Corrie) அவங்க ஆசீர்வாதத்தோட கிராமர் ஸ்கூல் ஆரம்பமாச்சு. அதுக்கு இப்போ அவங்க பேரே வச்சிருக்காங்க. அதிசயமா ஒரு நல்ல ஹெட்மாஸ்டர் கிடைச்சாரு. இங்கிலீஷ் சர்ச்சோட கொள்கைகளோட நல்ல கல்வியும், கிறிஸ்தவ கல்வியும் கொடுக்கறதுதான் இந்த பள்ளியோட நோக்கம். ஈஸ்ட் இந்தியன்ஸும், இங்கிலாந்துக்கு படிக்க போக முடியாத ஐரோப்பியர்களும் இங்க படிக்கலாம். சில இந்திய பசங்களும் டே ஸ்காலர்சா சேர்த்துக்கறாங்க.

இது புதுசா இருந்ததால எல்லாரும் பயந்தாங்க, நிறைய பிரார்த்தனை பண்ணாங்க. ஆறு மாசம் கழிச்சு முதல் பப்ளிக் எக்ஸாம் நடந்தப்போ, எல்லாருக்கும் ஆச்சர்யமா இருந்துச்சு. பசங்க கத்துக்கிட்ட அறிவு மட்டும் இல்லை, அவங்களோட ஆர்வமும், புரிஞ்சுக்கிற திறமையும் முன்னாடி இருந்த சோம்பேறித்தனத்தோட ஒப்பிடும்போது ரொம்ப வித்தியாசமா இருந்துச்சு.

இப்போ சனிக்கிழமை மாலைல பெரிய பசங்க மிஷன் ஹவுஸ்ல (Mission House) இருக்கற விதத்தையும், சின்ன பசங்க கிராமர் ஸ்கூல் மேல் மாடியில விளையாடறதையும், எஸ்பிளனேட் இடத்தில (Esplanade) கிரிக்கெட் விளையாடறதையும் பார்த்தா, இப்போ அவங்களுக்கு உடம்புலயும் மனசுலயும் எவ்வளவு சக்தி இருக்குன்னு புரியும்.

சில இந்திய பசங்களுக்கு சர்ச் மிஷனரி சொசைட்டி உதவி பண்றாங்க. சவாரிமுத்து (Savarimuttoo) மாதிரி சில போர்டர்ஸுக்கு இங்கிலாந்துல இருக்கற நண்பர்கள் பணம் அனுப்பி படிக்க வைக்கறாங்க. ரெண்டு பேர் சர்ச் மிஷனரி இன்ஸ்டிடியூஷன்ல (Church Missionary Institution) சேர்ந்திருக்காங்க, அவங்க இடத்துல வேற ரெண்டு பேர் நல்லா படிச்சிட்டு இருக்காங்க.

பசங்களுக்கு கிடைச்ச வெற்றி பொண்ணுங்களுக்கும் இதே மாதிரி வாய்ப்பு கொடுக்கணும்னு தூண்டுதலா இருந்துச்சு. அதனால வெபேரில (Vepery) "லேடீஸ் இன்ஸ்டிடியூஷன்" (Ladies' Institution) ஆரம்பிச்சாங்க. கிராமர் ஸ்கூல் மாதிரியே இதுவும் இருக்கும், ஆனா இந்தியர்கள சேர்க்க மாட்டாங்க.

சொசைட்டி ஃபார் ஃபீமேல் எஜுகேஷன் இன் தி ஈஸ்ட் (Society for Female Education in the East) ரெண்டு லேடீஸ் டீச்சர்ஸ் இங்கிலாந்துலேருந்து வர டிக்கெட் எல்லாம் கொடுத்து உதவி பண்ணாங்க. செப்டம்பர் 1838ல ஆரம்பிச்சு ஒரு வருஷத்துக்கு மேல நல்லாவே போச்சு. எதிர்பார்த்ததுக்கு மேல மாணவிகள் சேர்ந்தாங்க, எல்லா விஷயத்துலயும் முன்னேற்றம் தெரிஞ்சுச்சு.

ஆனா 1840ல சில பிரச்சனைகள் வந்து பள்ளி மூடும் நிலைமை வந்துடுச்சு. மதராஸ்ல (Madras) இருந்த லேடீஸ் கமிட்டி கடுமையா உழைச்சு பள்ளியை காப்பாத்துச்சு. இப்போ இங்கிலாந்துலேருந்து வந்த ரெண்டு புது லேடீஸ் கீழ பள்ளி நல்லா நடந்துட்டு இருக்கு. சொசைட்டி ஃபார் ஃபீமேல் எஜுகேஷன் மறுபடியும் உதவி பண்ணாங்க.

உண்மையில கிழக்கிந்தியர்கள் இந்த சொசைட்டிக்கு நிறைய கடன்பட்டிருக்காங்க. 1838ல இன்னொரு லேடீ டீச்சரை அனுப்பி வச்சாங்க. அவங்க பள்ளிக்கு உங்களை கூட்டிட்டு போகணும்.

மிஷன் ஹவுஸ்லேருந்து (Mission House) தோட்டத்து பக்கமா நடந்து, சர்ச் கம்பவுண்டை தாண்டி, ரோடை கிராஸ் பண்ணா ஒரு நல்ல வசதியான வீடு வரும். அங்க லேடீஸ் இன்ஸ்டிடியூஷன்ல படிக்க முடியாத ஈஸ்ட் இந்தியன் பொண்ணுங்களுக்கு டே ஸ்கூல் நடக்குது.

உள்ள போனா இருபத்தி அஞ்சு, இருபத்தி ஆறு நல்ல பொண்ணுங்க சந்தோஷமா படிச்சிட்டு இருப்பாங்க. முதல்ல இந்த பள்ளியை ஆரம்பிக்கும்போது, இந்த பொண்ணுங்களோட சோம்பேறித்தனமும், அசுத்தமும், எப்படி மாறும்னு பயந்தோம். இப்போ அவங்க மனசும் ஆத்மாவும் மாறணும்னு நம்புறோம். லேடீஸ் இன்ஸ்டிடியூஷன்லேருந்தும் இந்த பள்ளியிலேருந்தும் நல்ல டீச்சர்ஸ் உருவாகி, இந்திய பெண்களுக்கு கத்துக்கொடுப்பாங்கன்னு நம்புறோம்.

"சர்ச் மிஷனரி இன்ஸ்டிடியூஷன்" இந்தியாவையும், இந்த நாட்டுல பிறந்தவங்களையும் கேட்டகிஸ்ட்ஸா அல்லது மிஷனரிஸா தயார் படுத்தறதுக்காக ஆரம்பிச்சாங்க. ஒரு ஸ்டூடன்ட் இப்போ மசூலிப்பட்டணம் (Masulipatam) ல கேட்டகிஸ்ட்டா இருக்காரு. மத்த அஞ்சு பேரும் கிராமர் ஸ்கூல்ல படிச்சவங்க. எல்லாரும் தேவனுக்கு சேவை செய்யறதுல ஆர்வமா இருக்காங்க.

அவங்களுக்கு சொந்தமா சன்டே ஸ்கூல் இருக்கு. எதிர்காலத்துல பயன்படற பல விஷயங்களை கத்துக்கிட்டு இருக்காங்க. இப்போ ஒரே ஒரு இந்திய ஸ்டூடன்ட்தான் இருக்காரு. தூர இடங்களிலிருந்து வர்ற கிராமர் ஸ்கூல் டேஸ்காலர்ஸ் தங்கறதுக்கு இந்த வீட்டுல இடம் இருக்கு.

இந்த இந்திய பசங்கள்ல பல பேரு கிறிஸ்தவ பெற்றோர்களோட பிள்ளைகள் அல்லது அநாதைகள். சமீபத்துல நடந்த ஒரு சின்ன சம்பவத்தை சொல்லணும்.

நியூ இயர் (New Year) அன்னிக்கு விடிய விடிய இன்ஸ்டிடியூஷன்ல இருந்த பாதிரியார் இந்த பாட்டை கேட்டாரு:

"ஓ காட், அவர் ஹெல்ப் இன் ஏஜஸ் பாஸ்ட், அவர் ஹோப் ஃபார் இயர்ஸ் டு கம்; அவர் ரெஃப்யூஜ் ஃப்ரம் தி ஸ்டார்மி பிளாஸ்ட், அண்ட் அவர் எடர்னல் ஹோம்."

பசங்க தானா முன்வந்து புது வருஷத்தை வரவேற்க பாடினாங்க. சின்ன விஷயம்தான், ஆனா அவர் மனசுல சந்தோஷமும் நம்பிக்கையும் பொங்கிச்சு. ஆத்மீக உணர்வு தெரியறது மிஷனரிகளுக்கு பெரிய ஆறுதலா இருக்கும்.

மதராஸ்ல நியூ இயர் டே பெரிய விஷயம். ஆபீஸ்கள், கடைகள் எல்லாம் மூடியிருக்கும். இவங்க அன்னிக்கு தங்க எஜமானர்களுக்கு பரிசு கொடுப்பாங்க. சர்ச் மிஷனரி ஆபீஸ்ல இருக்கற இந்து ராமையா (Ramiah) நல்ல வெண்கல பாத்திரத்துல வாழைப்பழம் கொண்டு வருவாரு, சில சமயம் ஸ்வீட்ஸும் கொடுப்பாரு. மேஸ்திரி சுண்ணாம்புல பழங்களோட மாடல் செஞ்சு கொடுப்பாரு, தையல்காரர் மெழுகுல பூ செஞ்சு கொடுப்பாரு, கார்னீலியஸோட (Cornelius) பசங்களான திமோத்தேயு (Timothy), ஜான் (John) எழுத்து மாதிரி காட்டுவாங்க, வேலைக்காரங்க பசங்க கேக்ஸ், பூக்கள், எலுமிச்சை பழம் எல்லாம் கொடுப்பாங்க.

இங்க மக்களுக்கு பூக்கள்னா ரொம்ப பிடிக்கும். அழகா கட்டி கொடுப்பாங்க. சில சமயம் பச்சை வாழை ஓலையில வச்சு முள்ளால குத்தி கட்டுவாங்க. மல்லிகை பூ அல்லது வாசனை பூக்களால மாலை கட்டி நண்பர்கள் கழுத்துல போடுவாங்க.

ஆனா கஷ்டமெல்லாம் என்னன்னா இந்த அழகான பூக்களை விக்கிரகங்களுக்கு சாத்தறாங்க. அவங்க கண்ணு திறந்து உண்மையை புரிஞ்சுக்கணும். ஒவ்வொரு பூவிலும், மொட்டுலயும் நம்ம எல்லாத்தையும் கொடுத்த கடவுளோட அன்பை பார்க்கணும்.

மதராஸைப் பத்தி போதும், இனி மற்ற மிஷனரி ஸ்டேஷன்ஸைப் பத்தி சொல்றேன்.

முதல்ல மாயவரம் (Mayaveram) பத்தி சொல்றேன். அடுத்த கடிதத்துல அங்க போன பயணத்தைப் பத்தி சொல்றேன்.

அன்புடன்,

சாராள் டக்கர்