அன்புள்ள லூசி,
இங்கிலாந்தில் (England) பயணம் செய்யும்போது, நீங்கள் தேவையான உடைகளையும் புத்தகங்களையும் மட்டும் பேக் செய்து, நீங்கள் பயணிக்க விரும்பும் வண்டியில் ஏறிக்கொள்ளலாம். வழியில் ஏதாவது வசதியான விடுதியில் உணவு சாப்பிடலாம் அல்லது இரவு தங்கலாம்.
ஆனா இந்தியாவில் பயணம் செய்ய வேற மாதிரி தயாராகணும். பல்லக்கு உங்களோட வண்டியா மட்டுமில்லாம, படுக்கையா, நூலகமா, அலமாரியா, பயணத்துல தேவைப்படற எல்லாத்தையும் சுமக்கறதா இருக்கணும். கொஞ்சம் துணிமணிகளை மேலே இருக்கிற தட்டில வச்சுக்கலாம், ஆனா அதுல டீ சாமான்கள், கத்தி-முள்கரண்டி, மெழுகுவர்த்தி ஸ்டாண்ட், மெழுகுவர்த்திகள், ரொட்டி, டீ, சர்க்கரை, இப்படி நம்ம வாழ்க்கையில சாதாரணமா இருக்கிற, நாம பெரிசா யோசிக்காத, ஆனா இல்லாத போது ரொம்ப மிஸ் பண்ற சின்ன சின்ன வசதிகளுக்கும் இடம் விடணும்.
பல்லக்கோட வெளிப்புறத்துல, மேல தொங்கற நீல துணியோட மடிப்புல டீ (tea) கெட்டில் வைக்கணும். இந்த துணி சில சமயம் பல்லக்குக்கு மூடியா பயன்படும். பின்புறத்துல பின்னல் கூடையிலே தண்ணீர் தொங்க விடணும். ஸ்டூலுக்கும் இடம் தேடணும் - இது நாற்காலியா, மேசையா, வாஷிங் ஸ்டாண்டா மாறி மாறி பயன்படும்.
பல்லக்குக்குள்ள மெத்தையும் தலையணையும், ரெண்டு சின்ன டிராயர்களும், ராத்திரி சுகமா தூங்கவும் பகல்ல நேர்த்தியா இருக்கவும் தேவையான எல்லாமும் இருக்கும்.
எல்லாம் ரெடியானதும், நீங்க பல்லக்குல ஏறுவீங்க. தூக்கிகள் அதை தோள்ல தூக்கி வச்சுக்குவாங்க, உங்க வித்தியாசமான பயணம் ஆரம்பிக்கும். பல்லக்கோட முன்னாடி மூணு பேரும் பின்னாடி மூணு பேரும் பல்லக்க தூக்குவாங்க. பக்கத்துல ஆறு பேர் கூட ஓடுவாங்க - இவங்க மத்தவங்களோட மூணு-நாலு நிமிஷத்துக்கு ஒரு தடவை மாத்திக்குவாங்க. "முசல்சி" அல்லது டார்ச் பிடிக்கிறவனும் கூட ஓடுவான். இடது கையில திரிச்ச பருத்தித் துணியால செஞ்ச டார்ச்சும், வலது கையில நீளமான மூங்கில் கழுத்து கொண்ட எண்ணெய் பாட்டிலும் வச்சிருப்பான் விளக்க எரிய வைக்க. ஆனா நீங்க கவனமா இல்லன்னா, புகையால நல்லா தொந்தரவு படுவீங்க. எப்பவும் எந்த காரணத்துக்காகவோ பல்லக்கோட காத்து அடிக்கிற பக்கம் வந்துடுவாங்க. இன்னொரு பக்கம் போகச் சொன்னாலும் நீங்க கவனிக்காட்டி மறுபடி அதே இடத்துக்கு வந்துடுவாங்க.
உங்க குழு இன்னும் முழுசா இல்ல. மீதி புத்தகங்களையும் துணிமணிகளையும் ரெண்டு டின் பெட்டிகள்ல வச்சு, நீளமான மூங்கில் கம்பின் இரு முனைகள்லயும் கட்டி, தோள்ல சுமக்க "காவடி கூலி" ஒருத்தன் வேணும். ஆனா உங்களுக்கு உடனே தேவைப்படக்கூடிய சாப்பாடு சாமான்கள் எதையும் அவன்கிட்ட கொடுக்காதீங்க. ஏன்னா அவன் வழியில நின்னுட்டா, நான் பார்த்தது மாதிரி, காலையில பிரேக்பாஸ்ட்டுக்கு ரொட்டியோ, மாத்த துணிமணியோ இல்லாம தவிக்க வேண்டியிருக்கும்.
தூக்கிகள் போடற வித்தியாசமான சத்தத்துக்கு பயப்படாதீங்க. என்னோட ஒரு நண்பர் மாதிரி, அவங்க வலியால அல்லது எடை தாங்க முடியாம அலறுறாங்கனு நினைச்சு நிறுத்த முயற்சி பண்ணாதீங்க. இது அவங்களோட வழக்கம். கொஞ்ச நேரத்துல இந்த சத்தத்த கேட்கவே மாட்டீங்க.
சாயங்காலம் ஐந்து அல்லது ஆறு மணிக்கு புறப்படுவீங்க. பயணம் போகப்போக, மாலை நேரத்து அமைதியும் குளிர்ச்சியும், குளிர் நாடுகள்ல இல்லாத மாதிரி நட்சத்திரங்களுக்கு தெளிவான பிரகாசத்தைக் கொடுக்கிற வானமும், வானத்துல தொங்கற பந்து மாதிரி தெரியற சந்திரனும், சின்ன நிலவு மாதிரி தெரியற சாயங்கால கோளும், மரங்கள் சுத்தி மின்மினிப் பூச்சிகள் பறக்கிறதும் - இதெல்லாம் சேர்ந்து முன்னால இல்லாத ஒரு உணர்வையும் சந்தோஷத்தையும் தரும். தூக்கிகளோட வித்தியாசமான சத்தமும் காலடி ஓசையும், தொலைவுல தவளைகள் கத்தற சத்தமும் மட்டும்தான் கேக்கும். அனுபவமில்லாத உங்க காதுக்கு தவளை சத்தம் ஆட்டுக்குட்டி அல்லது வெள்ளாட்டுக்குட்டி கத்தற மாதிரி தோணும். "ஒலிகள் சரியா இல்லாததும் கரடுமுரடானதும்தான்", ஆனா சுத்தி எல்லாம் அமைதியா இருக்கும்போது அதுவும் இனிமையாத்தான் இருக்கும்.
மெட்ராஸை (Madras) தெற்கு சாலையில விட்டு, அழகா அலங்கரிச்ச கரைகளோட இருக்கிற அடையாறு (Adyar) நதியைக் கடந்து, உங்களோட பழைய நண்பரான செயின்ட் தாமஸ் மவுண்ட் (St. Thomas's Mount) தெரியும். கொஞ்சம் வலது பக்கம், ஆனா பார்வைக்கு தெரியாம, அதே பேரோட இருக்கிற சின்ன மலை இருக்கு. அதன் உச்சியில ரோமன் கத்தோலிக் மடாலயத்தின் இடிபாடுகள் இருக்கு.
பழங்கால கதைகள் சொல்றது என்னன்னா, இங்கதான் அப்போஸ்தலன் தாமஸ் தியாகி ஆனாராம். முன்னாடி நம்பிக்கையில பலவீனமா இருந்த இவர், பின்னாடி இங்க வந்து தன்னோட உயிரையே தியாகம் பண்ணும் அளவுக்கு வலுவான நம்பிக்கை பெற்றாராம். சிலர் சொல்றாங்க, இது வேற ஒரு புனிதர் தாமஸ்னு, அவர் கொஞ்சம் பிற்காலத்துல வந்தாருன்னு. ஆனா எல்லாரும் ஒப்புக்கறது என்னன்னா, இருட்டுல இருந்த இந்த மக்களுக்கு முதன்முதலா மீட்பின் செய்தியை கொண்டு வந்தவர், நிறைய பேரை கிறிஸ்தவததிற்கு மாற்றின பிறகு, ஒரு இந்து அரசனால கொல்லப்பட்டார்னு.
முதல் ராத்திரி ஓட்டம் உங்கள சதுரங்கப்படினம் (Sadras) கொண்டு போய் சேர்க்கும். அதுக்கு பக்கத்துல, நேர் பாதையில இல்லாட்டாலும், "ஏழு பகோடாக்கள்" இருக்கு (உண்மையில "சிவன் பகோடாக்கள்", சிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது). இந்த பழமையான, கதைகள்ல மட்டுமே சொல்லப்பட்ட காலத்து சின்னங்கள பத்தி நிறைய பேர் விவரமா எழுதி இருக்காங்க, அதனால நான் அதப்பத்தி அதிகம் சொல்ல போறதில்ல. ஆனா நீங்க அஸ்தமன சூரியனோட மென்மையான ஒளியில அதப் பார்க்கணும்னா, சதுரங்கப்படினத்திலைருந்து புறப்படற நேரம் வரைக்கும் காத்திருக்கணும். ஆனா அதுக்கு பதிலா நீங்க பாதையில இருந்து விலகி, நிலவொளியில பார்க்கலாம், அல்லது காலை நேரத்து அலைகள்ல பொன்னிற ஒளி படர்வத பார்க்கலாம். அப்போ இந்து புராணத்த நம்பி, வல்லமையான பாலி (Bali) யோட பெருமைமிக்க நகரத்தோட மின்னும் கோபுரங்களையும் உச்சிகளையும் பார்க்க முடியுமோன்னு நினைப்பீங்க.
ஆனா ஒரு கிறிஸ்தவரோட மனசுக்கு இந்த இடிபாடுகள் சோகமா இருக்கும். எப்போ கட்டப்பட்டதுன்னு தெரியாத காலத்துக்கு பின்னோக்கி போகும்போது, இந்த பெரிய நாட்டுக்கு வந்த கொஞ்ச நேர ஒளியத் தவிர வேற எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியல.
நீங்க பயணம் செய்யும்போது சத்திரங்கள உங்க கவனத்த ஈர்க்கும். சாலைகள்லயும் நதிக்கரைகள்லயும் நிறைய சத்திரங்கள் இருக்கு. பணக்கார இந்தியர்கள் பயணிகளுக்காக, குறிப்பா புண்ணிய யாத்திரை போறவங்களுக்காக இதெல்லாம் கட்டி இருக்காங்க. பெரிய கோவில்களோட ஒண்ணு அல்லது அதுக்கு மேல சத்திரங்கள் இணைக்கப்பட்டிருக்கு. பயணிகளுக்கான பங்களாக்கள் வர்றதுக்கு முன்னாடி, ஐரோப்பியர்களும் இந்த சத்திரங்கள்ல தங்கி இருக்காங்க.
இந்த சத்திரங்கள் அளவுலயும் அழகுலயும் ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கும். சில சத்திரங்கள் ரொம்ப பிரமாண்டமா இருக்கும். பொதுவா, சின்ன சின்ன சத்திரங்கள்ல ஆழமான கூடம் மாதிரி இருக்கும். பின்புறம் திட சுவரா இருக்கும். பக்கவாட்டுலயும் முன்புறத்துலயும் மேல கூரைய தாங்கற தூண்கள் மட்டும் இருக்கும். தரை கல் பதிச்சு, தரைமட்டத்துல இருந்து ஒண்ணு அல்லது ரெண்டு அடி உயரத்துல இருக்கும். பெரிய சத்திரங்கள்ல பொதுவா ஆழம் குறைஞ்ச கூடமும், பின்புறத்து சுவர்ல நடுவுல கதவும் இருக்கும். இந்த கதவு வழியா உள்ள போனா, நாலு பக்கமும் தாழ்வாரம் இருக்கும். இது பயணிகள் தங்கற தற்காலிக வீடா இருக்கும். பக்கத்துல எப்பவும் இருக்கற கடைத்தெருவுல அரிசி, குழம்பு பொருட்கள், பாத்திரங்கள்னு அவங்களுக்கு தேவையான எளிமையான பொருட்கள் கிடைக்கும்.
நான் உங்கள அலம்பர்வா (Alemparva) பங்களாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தணும். இந்த சாலையில இருக்கற ஒரே தனியார் பங்களா இதுதான்னு நினைக்கிறேன். இது பிரெஞ்சு வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஒருத்தருக்கு சொந்தம். அவர் பிரெஞ்சு நாட்டின் மரியாதையான பண்புகள மட்டும் வச்சுக்கிட்டு, செயற்கையான பண்புகள விட்டுட்டார். இத நெருங்கும்போது, இடது பக்கம் நான் சொன்ன மாதிரி நாலு பக்கமும் தாழ்வாரம் கொண்ட சத்திரம் இருக்கும். வலது பக்கம் பெரிய அழகான ஆலமரம் இருக்கும். இந்த வித்தியாசமான மரத்தோட பரந்து விரிஞ்ச கிளைகள்ல இருந்து நேரா கீழே வேர்கள் வளரும். இந்த வேர்கள் தரையை தொட்டதும் வேரூன்றி, ஒவ்வொரு வேரும் தனி மரமா மாறிடும். காலப்போக்குல ஒரே மரம் பின்னிப் பிணைஞ்ச தோப்பா மாறிடும்.
பங்களா ஒரு சின்ன வளாகத்துல இருக்கு. பின்னால தென்னை மரங்கள் இருக்கு. இந்த வித்தியாசமான கட்டிடம் முன்னால இருந்த தென்னை ஓலைகளால கட்டப்பட்டிருக்கு. தென்னை ஓலையின் ஒரு பக்கத்து நுணிய இலைகள்ல பற்கள் மாதிரி வெட்டி, பின்புறமா மடிச்சு, எதிர் பக்கத்து இலைகளோட பின்னி, குறுகலான பாய் தயாரிக்கறாங்க. இந்த பாயோட வெளிப்புற விளிம்பு ஓலையோட நடு நரம்பா இருக்கும். தரையில அடிச்ச கம்புகளோட வெளிப்புறமும் உள்புறமும் இந்த பாய்கள ரெண்டு வரிசையா வச்சு கட்டி சுவர்கள் அமைக்கறாங்க. கூரையும் இதே பொருள்லதான் செஞ்சிருக்கு. நீளமான குறுகலான உட்கார அறையை தனியா பிரிக்கிற சுவர்களும் இதே மாதிரிதான். வளாகத்த சுத்தி இருக்கிற வேலியும் சுவர்கள் மாதிரிதான். பங்களாவோட தரை வெறும் மணல்தான்.
நீங்க இங்க நல்ல சௌகரியமா இருக்கலாம், உங்க பயணத்துல மத்த இடங்களை விட இங்க நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கும். ரொட்டிக்கு மட்டும் உங்க சொந்த ஏற்பாடு வேணும், ஆனா நல்ல மீன் கிடைக்கும், காபி கூட சூப்பரா இருக்கும்.
நான் உங்க பயணத்த பத்தி முழுசா விவரிக்க போறதில்ல. உங்க நாளும் ராத்திரியும் எப்படி போகும்னு ஒரு பொது விளக்கம் மட்டும் தர்றேன், அப்பப்ப சாலையில வர்ற சில முக்கியமான காட்சிகளையும் சொல்றேன்.
காலை நாலு அல்லது ஐந்து மணிக்கு, "சிப்பாய், சிப்பாய்!"னு தூக்கிகளோட சத்தம் கேக்கும். அப்ப உங்க பல்லக்கு டிராவலர்ஸ் பங்களா வாசல்ல நிக்கும். உடனே ஒரு மரியாதைக்குரிய ஆளு வருவாரு - பெரும்பாலும் வெள்ளை தாடியோட, சிவப்பு அல்லது வெள்ளை தலைப்பாகையோட. அவரோட சிவப்பு ராணுவ ஜாக்கெட் நம்ம இந்திய ராணுவத்துல இருந்தவர்னு காட்டும். கதவு திறக்கப்படும், நீங்களும் உங்க பல்லக்கும் உள்ள போகலாம்.
இந்த டிராவலர்ஸ் பங்களாக்கள அரசாங்கம் கட்டி இருக்கு. முக்கிய சாலைகள்ல கொஞ்ச தூரத்துக்கு ஒண்ணு இருக்கும். ஐரோப்பிய பயணிகளுக்காக இது. ரெண்டு ரூம் இருக்கும், ஒவ்வொரு ரூம்லயும் குளியலறை இருக்கும். ஃபர்னிச்சர்னு பார்த்தா ஒரு டேபிள், ரெண்டு மூணு நாற்காலி, சில சமயம் கட்டில் இருக்கும். சமீப காலமா தனியார் நன்கொடையால சின்ன இறையியல் நூலகமும் வச்சிருக்காங்க.
முதல் வேலையா உங்க பல்லக்குல இருந்து சாமான்களை எடுக்கணும், அப்புறம் குளிச்சு ரெடியாகணும். நீங்க ரெடியாகும் போது, டீ தண்ணி கொதிக்க வச்சிருப்பாங்க, பக்கத்து கடைல இருந்து பாலும் முட்டையும் வாங்கி இருப்பாங்க. பசியோட காலை உணவு சாப்பிடலாம்.
காலை உணவுக்கு அப்புறம் டீ சாமான்களை கழுவி மறுபடி பேக் பண்ணனும். அப்புறம் படிக்கவோ, எழுதவோ, அல்லது தியானம் பண்ணவோ நிறைய நேரம் இருக்கும் - உங்களுக்கு எது விருப்பமோ அத செய்யலாம்.
தூக்கிகள் சாப்பிடவும் ரெஸ்ட் எடுக்கவும் போயிருப்பாங்க. சிப்பாயும் பியூனும் தூங்க படுத்திருப்பாங்க. நீங்க முழுசா அமைதியான சூழ்நிலைய அனுபவிக்கலாம். இயற்கையே அமைதியா இருக்கும் - காத்து கூட வீசாது, பக்கத்து கடைய காட்டற கொடி கூட அசையாது. தென்னை மரத்தோட நிழல் கூட தரையில அப்படியே ஸ்திரமா இருக்கும்.
சில நேரம், தூரத்துல கிராமத்து மேளம் கேக்கும். ஊர்க்காரங்கள விக்கிரக ஊர்வலத்துக்கு கூப்பிடற சத்தம் அது. அப்ப நாம கிறிஸ்தவ மதம் இல்லாத நாட்டுல இருக்கோம்னு நினைவூட்டும்.
இப்ப டின்னர் டைம் வந்துடுச்சு. உங்களுக்கு கோழி ரெடி பண்ணி இருப்பாங்க. பங்களாவோட நிழல பார்த்து கடிகாரமா யூஸ் பண்ணி, நீங்க சொன்ன நேரத்துக்கு சிப்பாய் குழம்பும் சோறும் ரெடி பண்ணி கொண்டு வருவாரு.
சாப்பிட்ட பிறகு, வெளிய கொஞ்சம் குளிர்ச்சியா இருந்தா, சுத்தி பாக்க போகலாம். பக்கத்துல ஏரி இருந்தா, தாமரை பூவோட ஆழமான சிவப்பு நிறமும், அதோட பரந்த இலைகளும் தெரியும். சில சமயம் இலைகள் தண்ணி மேல அசையாம கிடக்கும், சில சமயம் அலை வரும்போது மெதுவா ஆடிக்கொண்டிருக்கும். எருமை மாடுகள் குளிர்ச்சிய அனுபவிக்க வந்திருக்கும் - முழு உடம்பும் தண்ணிக்குள்ள, மூக்கு மட்டும் காத்து வாங்க மேல நீட்டி வச்சிருக்கும்.
சத்திரத்த பாக்க போனா, அங்க நடக்கற கலகலப்பான காட்சி ரொம்ப இன்டரெஸ்டிங்கா இருக்கும். புளியமரம் அல்லது வேற பெரிய மரங்களுக்கு கீழ மாட்டு வண்டிகள் நிக்கும். பருத்தி, எண்ணெய் தோல்கள், அல்லது யாராவது பயணியோட பெரிய சாமான்கள்ல நிறைஞ்சிருக்கும். மாடுகள கழட்டி விட்டிருப்பாங்க, அவைங்க வைக்கோல் தின்னிட்டு இருக்கும். கழுத்துல கட்டியிருக்கற மணியோட சத்தம் அவைங்க எவ்ளோ ஆர்வமா சாப்பிடுதுன்னு காட்டும்.
இந்த நாட்டு மாடுகள் நம்ம மாடுகள் மாதிரி இல்ல - கொஞ்சம் குட்டையா, தடிச்சியா இருக்கும். தோள்பட்டைக்கு மேல ஒரு கூன் இருக்கும். வெள்ளை கலர்ல இருக்கும். விசேஷ நாள்ல சொந்தக்காரங்க கொம்புல கலர் அடிச்சு, கழுத்துல பூ மாலை போடுவாங்க.
சிலபேரு கடைல சின்னச்சின்ன பொருள்கள் வாங்கிட்டு இருப்பாங்க, சிலரு சத்திரத்துல குழுவா உக்காந்துருப்பாங்க, மத்தவங்க மரத்தடில தனித்தனி கும்பலா அமர்ந்திருப்பாங்க. அவங்களோட சின்னச்சின்ன நெருப்பு மரங்களுக்கு நடுவுல பிரகாசமா எரியும். அவங்களோட ஒல்லியான கறுப்பு உருவங்களும், சோறு வேக வைக்கிற பானைகளும் கண்ணுக்கு அழகான காட்சியா இருக்கும்.
இதே சத்திரத்த ராத்திரி நேரத்துல பார்த்தா, காட்சி வேற மாதிரி இருக்கும். நெருப்பெல்லாம் அணைஞ்சு, சாம்பல்ல கொஞ்சம் தணல் மட்டும் மிணுமிணுக்கும். மக்கள்லாம் எகிப்து சவப்பெட்டி மாதிரி வெள்ளை துணியில தலைமுதல் கால்வரை போர்த்திக்கொண்டு தூங்குவாங்க. பியூன் மட்டும் விழிச்சிருப்பாரு - ராத்திரியா பகலா, எப்ப சத்திரத்துக்கு போனாலும் அவரு வந்து சலாம் போட்டு, தான் இருக்கதை காட்டிக்குவாரு.
இப்ப நீங்க பயணத்த தொடர வேண்டிய நேரம் வந்துடுச்சு. தூக்கிகள் வந்துடுவாங்க. அவங்க செய்யற ஒரு தயாரிப்பு உங்களுக்கு புதுசா இருக்கும். ரெண்டு பேரு ஐந்தாறு கெஜம் நீளமுள்ள துணியின் நுனிகளை பிடிச்சிக்குவாங்க, டேபிள் க்ளாத் மடிக்கற மாதிரி மடிப்பாங்க. ஒருத்தர் அப்படியே நிப்பாரு, இன்னொருத்தர் தன் பக்க நுனிய இடுப்புல சுத்தி, முடிஞ்ச வரை இறுக்கமா சுத்திக்குவாரு. கடைசில தன் கூட்டாளிகிட்ட இருந்து மற்ற நுனியை வாங்கி இடுப்புல செருகிக்குவாரு. எல்லாரும் இப்படியே செய்வாங்க. இப்படி "இடுப்பை கட்டிக்கிட்டு" புறப்பட தயாராயிடுவாங்க.
ஆனா நான் கடிதத்த இப்போ முடிக்கலன்னா ரொம்ப நீளமாயிடும். அதனால மீதிய இன்னொரு முறை எழுதுறேன்.
அன்புடன்,
சாராள் டக்கர்