பழைய காலத்துல இந்தியாவுக்கு வந்த ஒரு இங்கிலீஷ்காரி லூசி-க்கு, அவங்க தோழி எழுதின கடிதம் இது. புதுசா இந்தியாவுக்கு வந்தவங்களுக்கு எல்லாமே புதுசா இருக்கும்ல... அதே மாதிரி லூசிக்கும் இங்க எல்லாமே வித்தியாசமா தெரிஞ்சிருக்கு - வீட்டு வேலைக்காரங்க முதல் வீட்டு அமைப்பு வரைக்கும்.
கடிதாசி இரண்டு
அன்புள்ள லூசி,
நீ இப்போ இந்தியாவுல இருக்க. சுத்தி பாத்தா பேசிக்கிட்டே இருக்கிற ஊர் மக்கள். புதுசா பார்க்கிற காட்சிகளும், கேட்கிற சத்தங்களும் உன்னை குழப்பத்துல ஆழ்த்தி இருக்கும். எங்க போறதுன்னு கூட தெரியாம இருப்ப. ஆனா கவலைப்படாத. அனுபவம் உள்ள நண்பர்கள் உனக்கு வழிகாட்டுவாங்க. உன்னை அன்போட வரவேற்பாங்க. கடல் பயணத்தின் அபாயங்கள்ல இருந்து பத்திரமா வந்து சேர்ந்ததுக்கு நன்றி சொல்லணும். இந்த தூர தேசத்துல இங்கிலாந்து பழக்க வழக்கங்களை கடைபிடிக்கிற நண்பர்கள் கிடைச்சதுக்கும் நன்றி சொல்லணும்.
மத்த எல்லாமே புதுசா, வித்தியாசமா இருக்கும். நீ பழக்கப்பட்ட சௌகரியங்கள் எல்லாம் இல்லாததால கொஞ்ச நாள் சிரமப்படலாம். அறைகள் பெரிசா, உயரமா இருக்கும். ஆனா புகைபோக்கி இல்லை. ஜன்னல்ல கண்ணாடி இல்லை. தரை சுண்ணாம்பு பூசி, பாய் விரிச்சி இருக்கும். முதல்ல வெறிச்சோடி இருக்கிற மாதிரி தோணும்.
இதெல்லாம் இந்த வெப்ப காலநிலைக்கு ஏத்த மாதிரி தான் இருக்கு. வீட்டை சுத்தி இருக்கிற வரண்டா, அங்கிருந்து திறக்கிற அறைகள், வெளிப்புறத்துல போட்டிருக்கிற வெட்டிவேர் தட்டிகள் எல்லாமே வெயில் காலத்துக்கு ஏத்தது. வெட்டிவேர் தட்டிகள்ல தண்ணி ஊத்தி வைப்பாங்க. காத்து அதுல மோதி உள்ள வரும்போது குளிர்ச்சியா, நறுமணத்தோட இருக்கும்.
உடனே பிடிச்சு போற விஷயங்களும் இருக்கும். வேலைக்காரங்க காலணி இல்லாம நடக்கிற போது வரற மெதுவான சத்தம், கப்பல்ல கேட்ட சத்தத்துக்கு நேர்மாறா அமைதியா இருக்கும்.
ஆம்பள வேலைக்காரங்க முழங்கால் வரை தொங்கற வெள்ளை வேட்டி கட்டிக்கிட்டு, மேல சட்டை போட்டுக்கிட்டு, இடுப்புல சிவப்பு கச்சை கட்டிக்கிட்டு இருப்பாங்க. பதினைஞ்சு, இருபது கெஜம் வெள்ள அல்லது சிவப்பு துணிய தலைப்பாகையா கட்டிக்கிட்டு இருப்பாங்க. இவ்வளவு துணிய எப்படி கட்டறாங்கன்னு எனக்கு புரியலை.
உன் அறைக்கு போனா இன்னும் புதுசு புதுசா இருக்கும். கட்டில்ல திரை இல்லை. கொசு வலை மட்டும் தான். எறும்பு ஏறாம இருக்க கட்டில் கால்ல தண்ணி வச்சிருப்பாங்க. உனக்கு ஏற்பாடு பண்ணி இருக்கிற ஆயா, வீட்ல இருந்த வேலைக்காரி மாதிரி இல்லாம வித்தியாசமா இருப்பா. சின்ன ஜாக்கெட் போட்டுக்கிட்டு, சிவப்பு கரை போட்ட வெள்ள புடவை கட்டிக்கிட்டு இருப்பா. எட்டு ஒன்பது கெஜம் நீளமும், இரண்டரை கெஜம் அகலமும் உள்ள புடவைய இடுப்புல சுத்தி, தோள்ல போட்டுக்கிட்டு இருப்பா. பின், கயிறு எதுவும் இல்லாம புடவைய அவ்வளவு நேர்த்தியா கட்டிக்கிட்டு இருப்பாங்க. குழந்தைய தூக்கி விளையாடினாலும் புடவை நகராம இருக்கும்.
இளம் பெண்கள் எல்லாம் அழகா இருப்பாங்க. பெரிய கண்ணு, உணர்ச்சி பொங்கும் பார்வை. ஆனா கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்யிறதாலயும், வெயில்ல அலையிறதாலயும் ஏழை, நடுத்தர வர்க்கத்து பெண்கள் விரைவிலேயே அழகை இழந்துடுவாங்க.
எல்லாரும் நகை போட ஆசைப்படுவாங்க. காதுல இரண்டு நகை, விரல்ல, கால் விரல்ல மோதிரம், கழுத்துல சங்கிலி போட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்க. சிலர் கை வளையல், காலுல சிலம்பு போட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்க. விசேஷ நாள்ல மூக்குல மூக்குத்தி, தலைல பின்னாடி தட்டு போட்டுக்கிட்டு, கருப்பு முடியில வெள்ள, மஞ்சள் பூ வச்சுக்கிட்டு இருப்பாங்க.
ரொம்ப ஏழைங்க பித்தள, கண்ணாடி நகை போட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்க. பணக்கார வீட்டு பொம்பளைங்க முழுக்க நகையால மூடி இருப்பாங்க. விலையுயர்ந்த பட்டு புடவை, தங்கம் வெள்ளி ஜரிகை வேலைப்பாடு எல்லாம் போட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்க.
இந்த நகைகள எல்லாம் "ஜாய்ஸ்"னு சொல்வாங்க. பழைய காலத்துல மாதிரி இது பணத்தை முதலீடு செய்யிற முறை. நகை தொலைஞ்சா பெரிய சோகம். மிஷன் வீட்டு வேலைக்காரி ஒருத்திக்கு ஒரு நாள் ராத்திரி நகை திருடு போச்சு. குடும்பம் முழுக்க அழுதது பார்க்க பரிதாபமா இருந்துச்சு. குழந்தைங்க விம்மி விம்மி அழுதாங்க. அப்பா கவலைப்பட்டார். அம்மா கிழக்கத்திய பாணில சுவத்துல மோதிக்கிட்டு கதறி அழுதா.
நகைகள பார்க்கும்போதே ஏசாயா புத்தகத்துல மூணாவது அத்தியாயத்துல சொல்லியிருக்கிற "காலணிகளின் சிலம்பொலி", "சந்திரன் போன்ற அலங்காரங்கள்", "மோதிரங்களும் மூக்குத்திகளும்" எல்லாம் ஞாபகம் வரும். கிழக்கத்திய நாடுகள்ல நடக்கிற அன்றாட காட்சிகள் பல வேத வாக்கியங்கள விளக்குது.
மெட்ராஸ் கிணத்து சுத்தி தாழ்வான சுவர் கட்டி இருக்கும். அதுல உட்கார்ந்துக்கலாம். மாலை நேரத்துல பெண்கள் தலைல பித்தள குடத்தோட போற வருவத பார்க்கலாம். ஆடு மாடுகள் தண்ணி குடிக்க காத்துக்கிட்டு இருக்கும்.
ஒரு துரை ஒரு நாள் அவரோட மொழி ஆசிரியரோட ஆதியாகமம் 24ம் அதிகாரத்த படிச்சாராம். 15வது வசனத்த படிச்சப்போ ஆசிரியர் சொன்னாராம் - "ரெபேக்காள் உயர் ஜாதிக்காரி". "எப்படி தெரியும்?" - "குடத்த தோள்ல வச்சிக்கிட்டு போனா. தாழ்ந்த ஜாதிக்காரங்க தலையில தான் சுமை தூக்குவாங்க".
மாட்டு முதுகுல தண்ணி தோல் பை கட்டி இருக்கிறத பார்த்தா ஆகார் தோளில வச்ச தண்ணீர் தோல் பை ஞாபகம் வரும். மிஷன் தோட்டத்துல தோட்டக்காரன் தண்ணி பாய்ச்சுறத பார்த்தா "காலால் பாய்ச்சுறது" எப்படின்னு புரியும்.
தோட்டத்து கிணத்துல பிகோட்டா பொருத்தி இருக்கும். அது ஒரு பெரிய மர கம்பு. அதுல நீளமான கோல் நடுவுல கட்டி இருக்கும். அந்த கோலோட ஒரு பக்கம் கனமா இருக்கும். இன்னொரு பக்கத்துல இரும்பு வாளி கட்டி இருக்கும். ஒரு ஆளு நிமிர்ந்த கம்புல ஏறி கோல்ல நின்னுக்கிட்டு முன்னும் பின்னும் மிதிச்சு வாளிய ஏத்தி இறக்குவான். இன்னொருத்தன் கீழ நின்னுக்கிட்டு தண்ணிய ஊத்துவான். மூணாவது ஆளு காலால தடுத்து தண்ணிய தேவையான இடத்துக்கு திருப்புவான். தோட்டம் முழுக்க சின்ன சின்ன வாய்க்கால் வெட்டி இருக்கும்.
எல்லா மாலையும் இப்படி தண்ணி பாய்ச்சுவாங்க. வெயில் அடிக்கிற நாள் முடிஞ்சு, கதவு ஜன்னல் எல்லாம் திறக்கலாம்னு தெரிஞ்சதும், தோட்டக்காரனோட இனிமையான பாட்டு காத்தோட கலந்து வரும்.
இயற்கைய பத்தி சொல்லியிருக்கிற விஷயங்களும் இங்க நல்லா புரியும். "வெயில்ல இருந்து நிழல்", "வெயில் காய்கிற பூமியில பெரிய பாறையின் நிழல்" இதெல்லாம் வெயில் தாக்குதல்ல பாதிக்கப்பட்டவங்களுக்கு நல்லா புரியும். "இரவில் சந்திரன் உன்னை தாக்காது" என்கிற வாக்குத்தத்தம் இங்க முக்கியம். நிலா வெளிச்சத்துல வெளிய தூங்கினா ஆபத்து. இறைச்சி நிலாவுல கெட்டு போகும்.
வேலைக்காரங்க எண்ணிக்கை முதல்ல உன்ன ஆச்சரியப்படுத்தும். ஜாதி விஷயம், வேற காரணங்களுக்காக இங்கிலாந்த விட மூணு மடங்கு ஆட்கள் தேவைப்படும். ஒண்ணு ரெண்டு பேர் மட்டும் தான் வீட்டுக்குள்ள தூங்குவாங்க. ஆயா தூங்குவா. சில ஆம்பள வேலைக்காரங்க மாத்தி மாத்தி தூங்குவாங்க. யாருடைய முறையோ அவங்க வெள்ள துணிய சுத்திக்கிட்டு வராண்டாவுல படுத்துக்குவாங்க. பெரும்பாலானவங்க compound-ல குடியிருப்பாங்க. இருபது முப்பது குடும்பம் சின்ன கிராமம் மாதிரி இருக்கும். எஜமான் எஜமானி நல்லவங்களா இருந்தா குழந்தைங்களுக்கு தனியா பள்ளிக்கூடம் வச்சிருப்பாங்க.
இந்திய வாழ்க்கை ஐரோப்பிய, கிழக்கத்திய கலாச்சாரம் கலந்த வினோதமானது. இங்கிலீஷ் கார்ல இங்கிலீஷ் நண்பர்களோட போகும்போதே பல்லக்கு, மாட்டு வண்டி, மணி ஓசையோட போற சரக்கு வண்டி எல்லாம் பார்க்கலாம். அப்போ அப்போ பெரிய உடம்போட மெதுவா நடக்கிற யானையும் பார்க்கலாம்.
சின்ன ஜீவன்களும் கவனத்த ஈர்க்கும். தோட்டத்து வீட்ல இருந்தா கிளிகள் மரத்துல வண்ண வண்ணமா தெரியும். பிளாக் டவுன்ல காலையில நடந்தா பழுப்பு நிற குரங்குகள் தெரியும். ஐரோப்பிய கட்டிடங்கள்ல ஓடி, இந்திய வீட்டு மேல ஏறி இறங்கி, மூணு கால்ல ஓடி குட்டி குரங்க கையில பிடிச்சிக்கிட்டு போகும்.நீ எங்க இருந்தாலும் சாம்பல் நிற அணில் வரும். வால தூக்கிக்கிட்டு பயமில்லாம ஜன்னல்லயும் வராண்டாவுலயும் ஏறி இறங்கும். அறைக்குள்ள வந்து கேக், பிஸ்கட் திருடும். காகம் வந்து வெண்ணெய கொத்திக்கிட்டு போகும், வெள்ளி கரண்டிய தூக்கிக்கிட்டு போகும்.
புதுசா பார்க்கிறதுக்கும் சுவாரஸ்யமா இருக்கிறதுக்கும் நிறைய இருக்கு. அதெல்லாம் சொல்ல நேரமாகும். அதனால இப்போ நிறுத்திக்கிறேன்.
அன்புடன்,
சாராள் டக்கர்
இப்படி தான் நம்ம பழைய இந்தியாவை வெள்ளைக்கார கண்ணோட்டத்துல பார்க்கும் போது, நிறைய விஷயங்கள் அவங்களுக்கு ஆச்சர்யமா இருந்திருக்கு. ஆனா நமக்கோ இதெல்லாம் சாதாரணம். வேலைக்காரங்க, பாத்திரம் தண்ணி தூக்குற பொம்பளைங்க, தோட்டக்காரன் பாட்டு, அணிகலன்கள்னு - இன்னைக்கும் கிட்டத்தட்ட இதே மாதிரி தானே இருக்கு!